Złota Świątynia–najświętsze miejsce dla Sikhów.

Po długiej i męczącej podróży, noc minęła szybko. Rano nieco zaspałem i wyruszam w drogę. Do złotej świątyni dojechać można rikszą rowerową albo motorikszą. Ponieważ jest do niej od mojego locum przy dworcu kolejowym około 4 km, decyduję się na motorikszę (foto niżej). Okazuje się szybko, że dojechać można na około 500-600 metrów do świątyni. Resztę drogi trzeba przebyć pieszo odpędzając się od ludzi próbujących wyłudzić parę rupii np. na chustę, którą i tak za darmo można wypożyczyć w samej świątyni. Świątynia jest piękna i każdy sikh marzy, aby choć raz w życiu pojawić się w niej. Przed bramą należy zdjąć buty oraz plecaki oraz zostawić bagaż w przechowalni (sikhowie są bardzo uczciwi i z plecaka na pewno nic nie zginie). Nie wolno wnosić do środka tytoniu, noży (poza kirpanami) oraz wyrobów ze skóry (paski od zegarków, paski do spodni itp.). Złota świątynia znajduje się po środku jeziora nieśmiertelności, które ma wymiary 154-158 m. i głębokość 5 m. Dokonuje się w nim rytualnych kąpieli a także można w nim podziwiać kolorowe karpie. Świątynia jest dwukondygnacyjna (oraz dodatkowo taras na dachu) i niewielka – 12.25 metra kwadratowego. To harmonijne połączenie stylów architektonicznych mongolskiego oraz radźpudzkiego. Całość zwieńczona jest kopułą w kształcie odwróconego lotosu, do pozłocenia której zużyto według różnych źródeł od 100 do 750 kg. złota. Do świątyni prowadzi most, po którym droga ma symbolizować pośmiertną wędrówkę dusz (sami staliśmy na nim ponad godzinę w długiej kolejce). W kompleksie świątynnym znajduje się także pięciokondygnacyjna budowla stanowiąca miejsce obrad parlamentu sikhijskiego, darmowa stołówka (każdy może tam zjeść ile da radę!), muzeum sikhów i wiele innych. Kilka zdjęć celem ilustracji:

Comments

comments