Lima, miasto nie dające się porównać z żadnym innym. Po co tutaj się przyjeżdża? Generalnie ludzi przybywających do stolicy Peru można podzielić na dwie grupy. Pierwsza to mieszanka przypadku, tego, że nie wypada tu nie przyjechać, tego, że tutaj ląduje większość samolotów no i tego, że tak ładnie wygląda na Facebook zdjęcie Limy. Oczywiście wygląda ono tak długo ładnie, aż nie zrobi człowiek sobie człowiek należący do tej grupy zdjęcia z Machu Picchu. Druga grupa to nieco bardziej świadomi podróżnicy. Szukają w Limie różnych rzeczy: zabytków, kultury, sztuki, tradycji, literatury a nawet mistycyzmu. My chcemy poznać Starą Limę, Limę Pizarra, Limę wielkich biskupów, Limę Indian, którzy musieli pod płaszczykiem chrystianizacji tutaj żyć i Limę tych dziesiątek tysięcy bezimiennych ludzi, którzy budowali ją i zabytki w niej do dziś stojące, czy to na chwałę Kościoła (i kościoła przez małe „k”) czy to aby dodać splendoru hiszpańskiej koronie. Czytaj więcej

Rzadko się zdarza, abym po 40 godzinach w podróży odczuwał taką nieodpartą ochotę nie na odpoczynek, ale na zwiedzanie. Udało się mi zwiedzić kawałeczek świata i jedna z najważniejszych rzeczy, jakich się nauczyłem to to, że organizm ma swoje prawa i nie można go przeciążać – niezależnie od wieku. Świat jest ogromny i musi on na długo wystarczyć, aby docierać do jego najodleglejszych zakątków. Poza tym… o ileż przyjemniej się zwiedza będąc wypoczętym. Są jednak takie miejsca, dla których odchodzi się od utartych reguł, miejsca które mają specjalne względy. Takim miejscem jest Lima. Z dworca autobusowego łapiemy taksówkę za 8 soli (w sumie można by iść te półtorej kilometra pieszo, ale szkoda czasu!) i do hotelu. Szybkie zameldowanie się, prysznic (ciepła woda jest!) i ruszamy na miasto. Ekscytacja tym, że Lima czeka sprawia, że nie zauważam pewnych „niedociągnięć” hotelu takich jak np. brak ogrzewania… Czytaj więcej