Dnia następnego pobudka o 3.30 nad ranem. O 4 mam jeepa który zabierze mnie ze Srinagaru do Lehu – miasta leżącego na północno-wschodnim skrawku Kaszmiru. Czeka nas 14 godzin jazdy przez cały Kaszmir górskimi drogami na których miejscami wysokość przekracza 4 tysiące metrów nad poziomem morza a średnia wysokość wynosi ponad 3 tysiące metrów. Droga chwilami nie wygląda jak droga a jak górskie osuwisko. Podróż męcząca, w jeepie ciasno (jest nas 9 osób) a poza tym bardzo ciężko oddychać z jednej strony jesteśmy bardzo wysoko i tlenu mniej a z drugiej wszędzie unosi się kurz, a współtowarzysze podróży palą haszysz. Za to podziwiać możemy krajobraz z jednej strony wysokogórski z ośnieżonymi szczytami a z drugiej księżycowy… Kaszmir jest terenem silnie zmilitaryzowanym dlatego najczęściej mijaliśmy wojskowe ciężarówki… dziesiątki ciężarówek. Zawsze, gdy je widziałem zastanawiałem się”Co one takiego wożą” w tym odludnym miejscu… Czasami dla odmiany pojawiał się lokalny autobus. Jeżdżą one na krótkich odcinkach i nie ma bezpośredniego połączenia ze Srinagaru do Lehu. Maleńkie autobusiki, na bardzo małych, bardzo wąskich, bardzo krętych górskich drogach… Nie mogłem wyjść z podziwu jak nasz kierowca daje sobie radę jeździć w takim terenie. Pierwszą spotkaną miejscowością w której zatrzymaliśmy się był Matayin, drugą Kargil, trzecią Lamayuru i w końcu (na lunch) w Alchi. Czytaj więcej

Wyjechaliśmy z Amritsaru o 22.40 w Srinagarze byliśmy o 12 dnia następnego. Ponad 13 godzin jazdy dało się we znaki. Autobus był ciasny i niewygodny. W jeepie zaś jechało nas 9 osób, a jeśli do tego dodać, że wszystkie miejscowe kobiety (w jeepie było ich 5) mają chorobę lokomocyjną i permanentnie wymiotują przez okna jadącego samochodu (z czego większość nie ląduje na ulicy lecz na drzwiach) jasne staje się jak kłopotliwa jest podróż w takich warunkach. Ciasno i niewygodnie. Po dojechaniu na miejsce dopadł mnie (zanim jeszcze jeep stanął) właściciel jednego z ,,hoteli’’ z pytaniem ,,Do you need cheep accomodation?’’ Czytaj więcej

Po obejrzeniu widowiska na granicy o 8 wieczorem jestem z powrotem w Amritsarze. Mam kupione bilety autobusowe do Jammu. Tam przesiądem się w jeepa jadącego do Srinagaru. Srinagar może niewiele mówić polskiemu czytelnikowi. Znacznie bardziej znany jest rejon w którym leży – Kaszmir. Srinagar nazywany ,,Perłą Kaszmiru’’ jest największym miastem tego rejonu geograficznego, regionu o którym chyba każdy słyszał, a to ze względu na światowej sławy tkaniny, lub też ze względu na liczne wojny toczone o ten region między Indiami a Pakistanem. Więc jedziemy do Kaszmiru! Około 200 km z Amritsaru do Jammu autobus, który wyjechał o 22.40 (miał być o 22.30, ale jak wszystkie miał opóźnienie) pokonuje w 5 godzin. Czekając na spóźniony autobus poznaję bardzo miłego wyznawcę Hari Kriszny (zdjęcie niżej), który był niezwykle rozmowny, zapewnił mi zimne napoje, a żegnając nas stwierdził ,,jeśli będziesz kiedyś w Amritsarze nocujecie u mnie w domu a nie w hotelu’’. Około 3.30 jestem w Jammu. Otoczyli mnie kierowcy jeepów (jest to najlepszy sposób, aby dojechać do oddalonego o 250 km Srinagaru, do wyboru jest jeszcze autobus, ale jedzie dłużej i najprawdopodobniej dopiero o 7). Ostatecznie po małych targach z 500 rupii jeden z nich opuścił mi cenę na 400 rupii. Czytaj więcej