Pobudka bardzo wcześnie. To zdanie to chyba powinien być motyw przewodni wpisów z Gwadelupy. Zatem pobudka. Ostatni pełny dzień pobytu na wyspie. Jutro o 20-tej samolot powrotny do Polski. Plan na dziś jest dość napięty. W końcu trzeba wykąpać się na słynnych plażach Saint-Anne, ale najpierw… odkrywanie. Celem jest odkrycie jednego z najpiękniejszych i najrzadziej odwiedzanych przez turystów wodospadów na Grande Terre. Dotrzeć do niego jak się okaże nie będzie łatwo, dużo wspinania, walki z junglą, móstwo błota i bardzo stromo. Ale po kolei… Zatem pobudka. Moskitiera i wieczorna walka z komarami okazała się skuteczna i wychodzę spod niej niepogryziony. Na śniadanie trzeba wyjeść zapasy przywiezione z Polski, w stosownych proporcjach wymieszane z miejscowymi specjałami. Po nim obowiązkowa już lektura, trochę pisania, niestety dużo pracy – nad kolejnym przewodnikiem turystycznym i trzeba się zbierać. Czytaj więcej

Pobudka znów wcześnie rano. Śniadanie jak zwykle na tarasie. Owoce, miejscowe przeciery i doskonały chleb. Trochę można poczytać przy śniadaniu, poobserwować jaszczurki, chrząszcze, ptaki, owady. Jest ich mnóstwo. Na stoliku stoi wazonik, niewielki wazonik. W wazoniku kwiaty. Na jednym z płatków pełznie powoli mała, zielono-czerwono-brązowo-kolorowa gąsiennica. Pełznie bardzo dzielnie. Biorę ją na patyk i… przyczepiła się mocno. Nie chce puścić jedynej podpory. Można przyjrzeć się jej dokładnie, zrobić zdjęcie (chociaż nie, bo aparat został w pokoju☹) i wypuścić stworzonko. Śniadanie zbliża się do końca. Pół godziny czytania i trzeba ruszać. Plan na dziś jest ambitny. Czytaj więcej

Najwyższym szczytem Małych Antyli jest wulkan La Soufrière. Nazwa wulkanu „ujście siarki” idealnie pasuje do tego miejsca. Siarki jest na szczycie mnóstwo, wybucha, czasami płonie, osadza się na wszystkim dookoła, a chwilami jej woń jest wręcz dusząca. Momentami można ją wyczuć już od podnóża góry. Zobaczenie tego miejsca to punkt obowiązkowy dla każdego low-costowego podróżnika odwiedzającego Gwadelupę. Czytaj więcej

Pobudka wcześnie rano. Organizm zaczął się powoli dostosowywać do zmiany czasu. Zmiana ta dla podróżnika, który chce dużo zobaczyć jest czymś bardzo pożytecznym. W Polsce mamy 12 w południe a tutaj 7 rano. Miło. Śniadanie na tarasie. Na bardzo wygodnym tarasie, z którego oprócz kwiatów można podziwiać enanuli (czyli jaszczurki, jak je nazywa gospodyni przybytku, do którego należy taras). Jaszczurka ta w języku kreolskim nazywana jest „zandolit” a po francusku po prostu „lézard”. Cóż, podobno Józef Piłsudski swojego psa także nazywał „pies”. Spotkania przy śniadaniu prezentuje zdjęcie obok. Śniadanie bardzo smaczne, pożywne, miejscowe – mieszanka słodko-kwaśno-słonych smaków. Po śniadaniu chwilę czytania, robienia notatek do bloga, naprawiania zamka w sfatygowanym plecaku i można ruszać na… Czytaj więcej

Gwadelupa składa się z kilku większych i co najmniej kilkunastu mniejszych wysp. Dwie największe tworzą coś na kształt motyla. Oddziela je cieśnina nazywana przez miejscowych Rivière Salée (Słona Rzeka). Patrząc od strony Europy, zachodnia wyspa to Basse-Terre. Jest górzysta, znajduje się na niej nawyższy szczyt Małych Antyli, będący jednocześnie czynnym wulkanem – La Soufrière. Czytaj więcej