Cztery dni wylegiwania się na plaży i dwa dni zwiedzania stolicy Sri Lanki. Wypoczęci ruszamy do serca wyspy, określanego często mianem Kulturalnego Trójkąta. Wystarczy spojrzeć na mapę Cejlonu, a następnie połączyć prostymi liniami miasta: Polonnaruwa, Anuradhapura i Kandy właśnie. Naszym oczom ukaże się trójkąt, w którym mieszczą się prawie wszystkie znajdujące się na Sri Lance miejsca wpisane na listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego UNESCO. Tutaj narodziły się pierwsze królestwa na Cejlonie. Trójkąt stanowił centrum życia kulturalnego, intelektualnego i ekonomicznego, aż do roku 1815, kiedy wyspą zawładnęli Brytyjczycy.

Pobudka wcześnie rano w Colombo. Prysznic, pakowanie. Jakoś tak trochę żal opuszczać bardzo wygodnego hotelu. Najbliższy tydzień spędzimy w warunkach nieco mniej luksusowych, ale za to bliższych tym, w jakich żyją przeciętni mieszkańcy Cejlonu. Dzień wcześniej kupiliśmy bilety na pociąg do Kandy. Wybraliśmy (trochę z ciekawości) najwyższą klasę pociągu tzw. Expo Rail. To prywatny przewoźnik, który oferuje niezwykle (nawet jak na standardy europejskie – nie wspominając o polskich) komfortowe warunki przewozu. Bilet w pierwszej klasie (innej nie ma) kosztuje nas 1800 rupii za osobę. Pierwsza klasa zaś stanowi doczepiany dodatkowy wagon do standardowego składu jadącego do Kandy. Wagon podzielony jest na dwie części: dla obsługi i dla pasażerów. Kiedy wchodzimy do pociągu, wita nas steward, który odbiera bagaż. Większe walizki trafiają na stelaże w przedniej części wagonu, a mniejsze można umieścić w schowkach nad fotelami, które do złudzenia przypominają te, znane z samolotów. Do dyspozycji podróżnych są 3 pokaźnej wielkości telewizory. Wagon jest w pełni klimatyzowany. Po zajęciu miejsc, obsługa rozdaje nam chusteczki odświeżające. Następnie serwowane jest śniadanie. Na zdjęciach niżej można zobaczyć, że skromne, ale bardzo smaczne. Kanapka + ciastko. Do tego kawa/herbata do wyboru. W zestawie jest też mała butelka wody mineralnej. Podróż mija miło, można obejrzeć film (jakoś nie potrafię sobie przypomnieć tytułu, ale był całkiem ciekawy i z angielskimi napisami) czasami za oknem da się zauważyć, że wjechaliśmy w góry. Dżungla jest gęsta, ale uskoki terenu sprawiają, że chwilami widzimy ogrom Sri Lanki. Po dwóch godzinach i trzydziestu minutach jazdy zatrzymujemy się na dworcu w Kandy. Standardowy ścisk, tłok w korytarzu prowadzącym do wyjścia. Setki osób chcą jak najszybciej opuścić dworzec, a uczynić można to jedynie przez dwie niewielkie bramki, przy których należy oddać swój bilet kolejowy – w celu kontroli. Łapiemy tuk-tuka. 300 rupii i jedziemy do naszego hotelu. Po drodze dogadujemy się z kierowcą, że następnego dnia wynajmiemy go wraz z pojazdem za 25 dolarów, w zamian za co obwiezie nas po wszystkich interesujących miejscach w Kandy i w okolicach. Zostawiamy rzeczy w hotelu, spacerujemy po mieście, małe zakupy i wizyta na targu. Następnego dnia z samego rana po śniadaniu kierowca wraz ze swoim tuk-tukiem melduje się pod naszym hotelem. Ruszamy zwiedzać Kandy. To niegdyś jedno z najpotężniejszych miast na Sri Lance było nazywane Sri Wardanapura lub też Kandy Ude Rate. Po podboju brytyjskim pełna nazwa wydała się Anglikom nazbyt długa i pozostał tylko jej pierwszy człon. Co ciekawe, jeśli dziś chcemy dojechać do miasta komunikacją miejską „lokalną”, czyli np. autobusem z okolicznych wiosek, to równie często jak słowo „Kandy” na pojeździe zamiast niego spotyka się „Maha Nuwara” co znaczy „Wielkie Miasto”. W ten sposób nazywają je bowiem miejscowi. Czytaj więcej