Poranek w Rabacie. Hotel tym razem niezwykle wygodny jak na Maroko. Dzięki błędowi taryfowemu w jednej z sieci hotelowych, znalezionym w oparciu o techniki z „Biblii taniego spania”, udało się zarezerwować czterogwiazdkowy obiekt ze śniadaniem za zaledwie 8 dolarów za 2 noce. Opuszczam hotel i kieruję się zatłoczonymi uliczkami medyny ku Kasbie. Kasba Rabatu to miejsce niezwykłe, cytadela zachowana w bardzo dobrym stanie, piękny ogród i robiące potężne wrażenie plątaniny biało-niebieskich uliczek. Do kasby prowadzą dwie bramy — większa (położona wyżej) i mniejsza (niżej). Przed mniejszą bramą kręcą się fałszywi przewodnicy, którzy wmawiają, że można do środka wejść jedynie mniejszą bramą (nie jest to prawda, a co więcej, mniejszą bramą wejdziemy tylko do ogrodów) i trzeba kupić bilet (co także nie jest prawdą, wejście jest darmowe). Opędzając się od przewodników wchodzę do Ogrodu Andaluzyjskiego. Przylega on do pałacu Mulaja Isaila, gdzie mieści się muzeum. Wstęp kosztuje 10 dh. Zanim o pałacu, kilka słów o Kasbie jako takiej. Została ona zbudowana w miejscu, gdzie mieszkali żołnierze odpowiedzialni w średniowieczu za ochronę miasta. Uznano, że bez ufortyfikowanej cytadeli niemożliwe będzie zapewnienie bezpieczeństwa mieszkańcom i kupcom przez cały rok. Niewielki obszar obwarowano potężnym murem wysokim na niemal 10 i szerokim na prawie 4 metry. Kolejne stulecia to okres rozbudowy i umacniania murów Kasby. Właściwa nazwa tego miejsca to Kasba Ul-Udaja, a nazwa wzięła się stąd, że bardzo długo załogę cytadeli stanowili żołnierze wywodzący się z plemienia o takiej samej nazwie. Fortyfikacje są położone w najlepszym z możliwych miejsc. Z jednej strony zabezpieczają miasto, a z drugiej pozwalają kontrolować port. Kasba gwarantowała, że żaden statek europejski, czy to handlowy, czy wojenny, nie mógł wpłynąć do portu bez zgody sułtana, a z drugiej pozwalała kontrolować piratów, którzy przez wieki stanowili plagę okolicznych wód. Czytaj więcej