Poranek. Budzą nas promienie słońca. Jednak po długim locie, zameldowaniu i nocnych problemach z klimatyzacją trzeba było odespać. Schodzimy na śniadanie. Ponieważ wybrałem hotel wygodny, ale tani, to śniadanie ma charakter „masowy”. Codziennie jak się okaże prawdziwe tłumy turystów z okolicznych hoteli jadają właśnie tutaj. Wracamy na chwilę do pokoju, zmieniam ubranie na nieco bardziej wygodne i ruszamy zwiedzać Funchal.

Nazwę swoją miasto nazywane dziś „miastem-ogrodem” wzięło od portugalskiego słowa funcho, co znaczy tyle, co „koper włoski”. W przeszłości było to centrum produkcji tego aromatycznego ziela będącego jednym z głównych towarów eksportowych wyspy.

Funchal zostało założone w roku 1442, ale ludzie mieszkali tu już od lat 20. XV wieku. W pierwszej połowie XV wieku wyspę podzielono między dwóch szlachciców. Część zachodnia z Funchal przypadła założycielowi tego miasta, João Gonçalvesowi Zarco, który odkrył między innymi Maderę i Porto Santo. Część wschodnią zagarnął Tristao Vaza Teixeiry. Założona przez Zarco miejscowość w pełni wykorzystała swoje strategiczne położenie oraz wyjątkowo żyzne okoliczne gleby, stając się ważnym ośrodkiem handlowym i portem postojowym dla statków płynących np. wzdłuż wybrzeży Afryki. W roku 1508 król Manuel I Szczęśliwy nadał osadzie status miasta królewskiego. Szybko okazało się, że bogacąca się wyspa stała się obiektem pożądania innych europejskich potęg kolonialnych. Na trwałe w świadomości mieszkańców zapisały się francuskie próby przejęcia kontroli nad Maderą. Najbardziej znanym epizodem tej rywalizacji było oblężenie wyspy przez francuską flotę korsarską w roku 1566. Oblężenie trwało 16 dni i miasto w dużej mierze uległo zniszczeniu. XVII wiek to okres rozkwitu Funchal jako centrum produkcji pożądanego na Półwyspie Iberyjskim wina. Trunek pod koniec tego stulecia stał się modny w Anglii, a w konsekwencji wśród angielskiej arystokracji Madera zaczęła być znana jako ośrodek wypoczynkowy. Aby wypocząć i podreperować zdrowie, przybyła tutaj m. in. cesarzowa Austrii Elżbieta Bawarska, szerzej znana jako Sisi. Klimat wyspy ponoć miał być  zbawienny dla jej gruźlicy. Na Maderę wygnano także ostatniego cesarza Austro-Węgier, Karola I Habsburga. Został on pochowany w miejscowym koście, a jego grobowiec można obejrzeć. W końcu w Funchal w XX wieku zdrowie reperował marszałek Józef Piłsudski, co upamiętnia tablica oraz popiersie, które można obejrzeć w najbardziej reprezentacyjnej uliczce miasta oraz (co stało się niemal kultowe) tutaj swoje zdrowie reperował Winston Churchill, który odkrył w sobie pasję malarską, a jego zdjęcie, gdy maluje miejscowy pejzaż, stało się niemal kultowe. O tym jednak napiszę więcej przy okazji Camara de Lobos. Czytaj więcej