Noc była krótka. Zasnęliśmy przed północą (ech to pakowanie się), a autobus na lotnisko Stansted mieliśmy zakupiony na 4.15 rano. Kochany EasyBus pozwolił za parę groszy dojechać dwóm osobom. Nasz hotel leży jakieś 500 metrów od przystanku autobusu nocnego. Wychodzimy o 3.30, łapiemy autobus. Przemierzamy, siedząc na górze, nocny Londyn, by po kilkunastu minutach wysiąść niedaleko przystanku EasyBusa, skąd odjedziemy na lotnisko. Odnalezienie przystanku nie jest rzeczą najprostszą – na szczęście mamy GPS i dzięki uprzejmości kierowcy busik nie o 4.15, ale o 4.00 zabiera nas na lotnisko. Gdy na nie docieramy, już świta… Szybki załadunek do samolotu i lecimy do Hiszpanii. Bilety kosztowały nas 6.96 euro za dwie osoby (cena normalna w naszym terminie wynosiła ponad 50 euro za 2 osoby!) – zrzut ekranu poniżej. Znów Biblia Taniego Latania pozwoliła zaoszczędzić i to bardzo dużo!

Samolot linii Ryanair ląduje przed czasem, tak że o 10.00 czekamy już na autobus. Aby dojechać do miasta, najwygodniej skorzystać z autobusu lotniskowego. Koszt przejazdu to 5 euro. Autobus odjeżdża sprzed hali przylotów, a zatrzymuje się na dworcu kolejowym w Santader – niemal w centrum miasta. Nasz hotel znajduje się dosłownie kilkaset metrów od dworca kolejowego. Idealnie. Maszerujemy do hotelu, zostawiamy rzeczy, szybki prysznic i ruszamy zwiedzać!

Santander ma do zaoferowania turyście sporo. Z pozoru miasto to typowy kurort nad Zatoką Biskajską, niemniej położenie w niezwykle ciekawym z historycznego punktu widzenia miejscu oraz fakt, że turyści mimo wszystko nie zaglądają tutaj tak często, jak np. do nieodległego Bilbao, sprawia, że jest tutaj jeszcze wiele do odkrycia.

Zwiedzanie rozpoczynamy od nadmorskiej promenady. Kilkuminutowy spacer i skręcamy nieco w głąb lądu. Naszym oczom ukazuje się katedra. Katedra Nuestra Señora de la Asunción to najważniejszy zabytek w mieście i jedna z najważniejszych świątyń w tej części Hiszpanii.

Historia katedry jest związana nierozerwalnie z historią miasta i w pewien sposób z historią religii chrześcijańskiej jako takiej. Santander zostało założone w czasach Imperium Rzymskiego na wzgórzu nazywanym Cerro de Somorrostro. Samo miasto nosiło wówczas nazwę Portus Victoriae Iuliobrigensium, a jego zadaniem było zapewnienie transportu dóbr między innymi z Brytanii przez tutejszy port na południe Europy i docelowo do samego Rzymu. Na miejscu rzymskich umocnień na wzgórzu (pierwotnie otoczonym fosą) w VIII wieku wzniesiono kościół. Zbudowano go jako miejsce wiecznego spoczynku relikwii świętych Emeteriusza i Kaledoniusza. Święci ci byli żołnierzami. Zginęli w czasie prześladowań za czasów cesarza rzymskiego Dioklecjana. Zostali oni ścięci, a ich głowy od IV wieku miały być ukrywane w mieście najpierw w obawie przed barbarzyńcami, a następnie czczone jako relikwie w niewielkiej kapliczce. Nawiasem mówiąc, to najprawdopodobniej  od imienia Emeteriusza (łac. Santemter) urobiono także nazwę miasta jakie zaczęło rozwijać się wokół zbudowanego w miejscu dawnych rzymskich umocnień kościoła. W wieku XII zbudowano przy niewielkiej jeszcze świątyni klasztor. Został on ufundowany pod wezwaniem „świętego ciała” (Abadía de los Cuerpos Santos). Królowie Alfons VII i Alfons VIII (panowali w XII wieku) dokładali starań, aby nadać miejscu pochówku świętych odpowiednią rangę. Zapadła wówczas decyzja, aby niewielki kościółek rozbudować – w ten sposób powstała współczesna katedra. W dwunastym wieku zbudowano dolną część świątyni. Całość ukończono w wieku XIV, kiedy zbudowano górne kondygnacje. Kompleks klasztorno-katedralny robi spore wrażenie. Spacerując wewnątrz, można odpocząć na krużgankach i ogrodach, które w przeszłości zajmowali mnisi. Warto zwrócić uwagę na nagrobki wmurowane w ściany i podłogi. Kilka zdjęć ilustrujących katedrę… Czytaj więcej