Zwiedzenie Meksyku to rzecz trudna. Mówi się, że co najmniej tydzień trzeba na to, aby się z tym miastem oswoić, rok na to, aby się  z nim zaprzyjaźnić, a życia nie wystarczy, aby poznać je w każdym calu. My na stolicę mamy tylko 3 dni. Bardzo mało. Mało czasu powoduje, że trzeba wybierać. Aby zoptymalizować czas zwiedzania, hotel wynajęliśmy przy samym Plaza de la Constitucion. Dzięki kilku trickom z Biblii Taniego Spania, kosztował on nas 40 euro za dwie noce dla dwóch osób ze śniadaniami. Trzeci hotel wzięliśmy w innej części miasta — o tym jednak później.

Zwiedzanie zaczynamy od najważniejszego placu w mieście — Plaza de la Constitucion. Zocalo, bo tak jest on także nazywany, leży w miejscu, gdzie pół tysiąca lat temu wznosiło się serce dumnej i potężnej stolicy Azteków — Tenochtitlan. Obecną nazwę wziął on stąd, że tutaj właśnie miało miejsce zaprzysiężenie konstytucji w roku 1812. Mało kto jednak używa tej oficjalnej nazwy. Plac to po prostu: Zocalo. Nazwa ta, jeśli tłumaczyć ją dosłownie, oznacza „cokół”. Dość trudno zrozumieć, jak to możliwe, że nazwa ta przetrwała. Kilka słów o historii tego miejsca pozwoli Ci, drogi czytelniku, zrozumieć moje zdumienie. W roku 1843 planowano zbudować w centrum placu ogromny pomnik niepodległości. Jak zaplanowano, tak też uczyniono. Niestety prac nie dokończono, a najbardziej imponującą częścią pomnika pozostał cokół, na którym go ustawiono, a którego dzisiaj już nie ma. Budowniczowie nieco przeliczyli się w swoim optymizmie. Założyli, że finansów wystarczy na gigantyczny pomnik. Postawiono kolosalny cokół, a na nim… niewielki pomnik. Karykaturka ta została dość szybko rozebrana. Wróćmy jednak do samego placu. W czasach Azteków obszar ten był sercem politycznym i religijnym miasta. Tutaj stała Templo Mayor (o tym nieco później), którą  Cortez nakazał zniszczyć. Z kamieni z tej budowli zbudowano obecną katedrę. Po podboju Meksyku przez Hiszpanów plac podupadł. Większą jego część do końca XVII wieku zajmowały targowiska. Początek XVIII wieku to ogromne zmiany w architekturze i funkcji placu. Pojawiły się tutaj ekskluzywne sklepy, które oferowały importowane z Europy towary. Plac odegrał także ważną rolę w rozwoju architektury i sztuki Meksyku. Tutaj na początku XIX wieku wzniesiono pomnik konny Karola IV. Wykonał go Manuel Tolsa, a sam pomnik zyskał nazwę El Caballito. To najbardziej znane dzieło tego wielkiego artysty dało początek stylowi neoklasycystycznemu w Meksyku. Pomnik dziś stoi na Plaza Manuel Tolsa. Połowa XIX wieku to dalsze zmiany w wyglądzie placu. Plac podupadał. Dopiero w XX wieku podjęto decyzję o rozpoczęciu na ogromną skalę prac rekonstrukcyjnych i konserwatorskich, które nadały temu miejscu dzisiejszy kształt. Plac jest ogromny. Ma kształt kwadratu o długości boku 240 metrów. Sprawia to, że jest on drugim (zaraz po Placu Czerwonym w Moskwie) pod względem wielkości placem na świecie. Jedyną ozdobą tej ogromnej pustej przestrzeni jest znajdujący się w jego sercu maszt, na którym codziennie podnoszona jest o poranku flaga Meksyku. Wraz z zachodem słońca następuje uroczyste opuszczenie flagi czemu towarzyszy zawsze uroczysta atmosfera. Czytaj więcej